Isnin, 14 Januari 2013

Dhia Masuk NICU



28 . 12 . 2012 - 30 . 12 . 2012

Dhia dimasukkan ke dalam wat kanak-kanak atau lebih dikenali sebagai NICU..
Asebabnye kuning yang  tinggi.. sebelum sampai masa 24 jam kelahiran..
Doktor berlari menghantar Dhia ke sana..
Saya pasrah..
Bila doktor datang untuk wat check up, saya akan tanya macamne dengan baby?
Bila saya boleh g tengok??
Dalam pukul 9.30, seorang nurse datang gtau saya untuk mengemas barang, sebab saya akan dipindahkan ke wad kanak-kanak..

Lebih kurang dalam pukul 12.30 saya bergerak ke wad kanak-kanak..
Punggahlah segala barang yang dibawa untuk diletakkan di wad yang bakal saya bermastautin entah berapa hari...
Lepas letak barang dikatil yang disediakan..
Saya dan en suami terus melawat Dhia..
Sedihnye masa tue tuhan jelah yang tahu..
Sudahla duduk dalam econ a.k.a penghawa dingin yang sangat sejuk,
Dhia cuma pakai pampers je..menggigil-gigil si comel..
Hati ibu mana yang tidak tersentuh..tapi depan en suami, 
masih tahan air mata... =.=

**********

Selama Dhia berkampung di NICU, 
Kerisauan tentang Dhia semakin bertambah, bila ada seorang nurse beritahu 
kalau kuning masih tak turun berkemungkinan kena tukar darah..
owh!!!mahu rasa menangis rasanya time tu..
Tapi keyakinan bahawa Dhia pasti akan baik dalam masa terdekat nh ditambah dengan keyakinan yang Allah itu sentiasa bersama dengan saya,
buat saya masih mampu menahan air mata.

*********

Setiap kali bagi Dhia BF, saya tidak lupa memberi Dhia minum air zam-zam..
Kenapa???
Sebab saya YAKIN
Kalau doktor tak bagi baby minum air masak sebab air masak tidak mengandungi apa-apa khasiat,
Tapi air zam-zam nh lain, 
Kalau tidak takkanlan hati Rasulullah S.A.W dicuci dengan air zam-zam..
betul tak???
Berbekalkan rasa hati dan tawakal yang tinggi, saya suakan air zam-zam untuk Dhia..
Dhia macam suka je minum.. Budak bertuah sungguh
3 kali bagi minum, keesokkan harinya,
Kuning Dhia dari bacaan 218 mendadak turun ke 164, (bacaan asal kalau tak silap 245)
Kalau ikut kiraan nurse 245/17 = 14.4
Tapi bila turun kepada 164 /17 = 9.65...

Syukur...Alhamdulilah..Alhamdulilah..Alhamdulilah..

Hari itu juga Doktor benarkan Dhia dibawa pulang.

Tapi selepas Dhia duduk bawah single photo..
Sebab nurse masih nak pantau, 
sebelum ini, 
Dhia duduk bawah intensif photo,
Kalau duduk bawah single photo, kuning mendadak tak naik..
itu yang nurse katakan pada saya..
Senyuman tetap terukir walaupun dalam hati bercampur baur perasaan..
Hanya Allah sahaja yang tahu...




**********


Ea??? ^_^
Nurse tak de bgtau yang baby boleh balik lebih awal..
Jadi masa Baba Dhia datang melawat, 
Tak de prepare atau kemas pape pun..
Bila nurse beritahu suruh sain borang perlepasan,
kami macam orang mamai..hahaha!!!
Time tue memang lawak gile..SIYES!!!...
Nurse suruh bayar bil dulu kemudian baru keluar lepas serah resit..
En Suami da menonong keluar, pastu sebelum sampai pintu, dia tanya
" Kalau guna GL? "
" Kalau En ada GL, En da boleh bawak barang sekali keluar "
 "Hah!!" Terdiam kejap..
Pastu tanya balik..betul ke boleh balik terus??
Tak yah naik balik??
Betul En..Doktor tak de beritahu ke dengan puan??
Tak de2..cepat2 saya gelengkan kepala..
da memang tak de..takkan nak cakap ada..betul tak??

Tapi senyuman dah meleret-leret da sampai ke telinga...cume antara sedar dengan tak sedar jela...
kihkihkih...

*********

Scene termamai sekejap...sebab satu dapat pulang awal, 
sebab dua barang tak kemas, 
sebab tiga Dhia pun tak salin baju...

******
Macam lipas kudung kami berdua buat kerja..
Siap salin semua..
Bungkus kain baju dalam beg.. (main sumbat jela)
Terus check out dari hotel NICU...
Dalam kelam kabut bungkus kain baju, tak perasan TERbawa balik kain lampin hospital..
Maaf nurse..nanti saya dah habis pantang saya pulangkan semulanye... (^_^)..
Jangan marah...

Dhia masa dalam NICU..cian anak ibu, menggigil sejuk..kuat
Dhia genggam tangan ibu masa tido..


Habis tangann Dhia kena amik darah setiap hari.. 






P/S : Keyakinan yang Utama adalah keYAKINan kepada ALLAH SWT..air zam-zam hanya sebagai pengantara untuk menyembuhkan.. (^_^) ... Selain daripada Doa yang tidak putus-putus dari semua...Terima Kasih  (^_^)





Tiada ulasan: